Κούβελα Μεσσηνίας - Νέδα

Αφιερωμένο στους απανταχού Κουβελαίους

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Μαζεύουμε ελιές. Ίσως τον σπουδαιότερο καρπό της γης !!!



Ήρθε η εποχή για το μάζεμα των ελιών. Μια γεωργική ενασχόληση που με πολύ κόπο αποδίδει ίσως το καλύτερο προιόν που μας προσφέρει η μητέρα γη. Δεν είναι τυχαία η έκφραση «μου βγήκε το λάδι», πόσο μάλλον στο ορεινό χωριό μας που το πρωί ξεκινάς με -2 βαθμούς και τα πάντα παγωμένα. 
Τα χωράφια στο χάνι ο ήλιος δεν τα βλέπει σχεδόν καθόλου αυτή την εποχή και η θερμοκρασία το μεσημέρι άντε να φτάσει τους 5 βαθμούς. Το έδαφος δε πεζούλια διαδοχικά το ένα μετά το άλλο κάθε άλλο παρά βοηθάει στο στρώσιμο για το μάζεμα. Τα χέρια παγώνουν το πρωί και με δυσκολία καταφέρνεις να απλώσεις τα δίχτυα, να κόψεις την ελιά και να τινάξεις τον καρπό. Όλα τα παραπάνω δηλαδή μόνο αρνητικά και αποτρεπτικά μπορούν να χαρακτηριστούν για την ελαιοπαραγωγή στον τόπο μας. 
Υπάρχουν όμως κάποιοι (ανάμεσά τους κι εγώ)  οι οποίοι με πείσμα κα αψηφώντας όλα τα παραπάνω  συντηρούν  τα χωραφάκια τους και αποζημιώνονται το μέγιστο από το αποτέλεσμα.
Στην περίπτωση που η καλλιέργεια είναι και βιολογική το αποτέλεσμα είναι ακόμα καλύτερο. Και μην μου πει κανείς ότι δεν αποδίδει. 20 χρόνια έχω να βάλω λίπασμα και το λαδάκι της χρονιάς το παίρνω και με το παραπάνω. Περισσότερο κλάδεμα μόνο και τίποτα παραπάνω.
Μπορεί να είναι ο τόπος, μπορεί να είναι το υψόμετρο, μπορεί να είναι κάτι άλλο, όμως το λάδι που παράγει η περιοχή δίπλα στην Νέδα είναι μοναδικό.
Δεν το λέμε μόνο εμείς που το μαζεύουμε γιατί μπορεί να μην είμαστε αντικειμενικοί, το λένε όσοι το έχουν δοκιμάσει.

Όσοι έχουν παρατήσει τα χωράφια τους, τους προτείνω να το ξανασκεφτούν.  Εξάλλου υπάρχει και η θετική πλευρά του θέματος. Ξεκούραση το βράδυ δίπλα στο τζάκι ή στην σόμπα, ψήσιμο στο τζάκι, χορταράκια από το χωριό και καλό κρασάκι. Τα υπόλοιπα στις φωτογραφίες και στο βιντεάκι που επισυνάπτω.

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

Φτιάχνουμε ζυμωτό ψωμί όπως παλιά στο χωριό

Συνταγή πολύ απλή και για το επιτυχημένο αποτέλεσμα βασικό ρόλο παίζουν τα υλικά.
- 1/2 (μισό κιλό) αλεύρι βιολογικό για όλες τις χρήσεις.
- 1/2 (μισό κιλό) αλεύρι βιολογικό ολικής άλεσης.
- Λίγο αλάτι
- Ένα φακελάκι μαγιά.
- Λίγο ελαιόλαδο (από το χωριό στο χάνι)
- Ζεστό νεράκι.

Εκτέλεση.

Σε ένα μπολ βάζουμε το αλεύρι προσθέτουμε την μαγιά και ανακατεύουμε. Στην συνέχεια προσθέτουμε το νερό και το αλάτι και ξεκινάμε να ζυμώνουμε. Για την ποσότητα του νερού δεν είμαι σίγουρος το υπολογίζεις  στην πράξη. Θέλει τόσο έτσι ώστε να μην κολλάει το ζυμάρι στο χέρι. Αν έχουμε βάλει λίγο παραπάνω νερό προσθέτουμε λίγο αλευράκι ακόμα. Μετά από 5 λεπτά ζύμωμα και αφού έχουν ανακατευθεί καλά όλα τα υλικά φτιάχνουμε μια μπάλα με την ζύμη και την τοποθετούμε σε ένα μπολ στο οποίο έχουμε βάλει λίγο ελαιόλαδο (για να μην κολλήσει μετά που θα την βγάλουμε). Την πιέζουμε λίγο από πάνω για να πάρει ένα οβάλ σχήμα και αφού σκεπάσουμε το μπολ με μία πετσετούλα, την αφήνουμε για μία με μιάμιση ώρα.
Το ποθετούμε την ζύμη πάνω σε λαδόκολλα σε ένα ταψί, βάζουμε το ταψί στην τελευταία θεση (κάτω κάτω) στον φούρνο τον οποίο έχουμε προθερμάνει  στους 200 βαθμούς στις αντιστάσεις πάνω - κάτω.
Ψήνουμε για μία ώρα και 15 λεπτά και έχουμε ψωμάκι για μία εβδομάδα. Αν θέλουμε βάζουμε το μισό  στην κατάψυξη για να το διατηρήσουμε φρέσκο.
Η γεύση του ανταγωνίζεται μόνο το ψωμί που έφτιαχνε η μάνα μου στο χωριό.

Σε αναμονή για το επόμενο που θα είναι στον ξυλόφουρνο (όταν τον φτιάξω) στο χωριό καμένος με πουρνάρι και βελανιδιά.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Μικρή σοδειά μεγάλης όμως βιολογικής αξίας !!!



Κάθε φορά που θα πας στο χωριό όλο και κάτι θα πάρεις μαζί σου. Πράγματα από την μητέρα φύση τα οποία σου προσφέρει απλόχερα, και το κυριότερο μεγάλης βιολογικής αξίας.

Τους προηγούμενους μήνες για παράδειγμα η ρίγανη. Η ποιότητά της και η γεύση της μοναδική. Όποιος την έχει δοκιμάσει καταλαβαίνει. Χωρίς υπερβολές πουθενά μα πουθενά δεν έχω βρει κάποια να την ξεπερνάει.

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας των καρυδιών. Άλλη μία φοβερή τροφή με μόνο ευεργετικά αποτελέσματα στον οργανισμό. Είναι ένα από τα καλύτερα supper food όπως έχουν συνηθίσει να τα λένε σήμερα οι «ειδικοί» διατροφολόγοι.
Μετά από 10 χρόνια η καρυδιά στον κήπο και χωρίς καμία φροντίδα μας έδωσε 10 κιλά φανταστικά καρυδάκια.


Μαζί με αυτά προέκυψαν και τα σταφυλάκια , τα οποία να ομολογήσω δεν τα περίμενα, νόμιζα ότι τα σπουργιτάκια και τα υπόλοιπα πτηνά δεν θα είχαν αφήσει ούτε ρόγα αλλά σώθηκαν. Σώθηκαν γιατί ήταν καλά κρυμμένα κάτω από τα φύλλα στο πεσμένο κλήμα στον κήπο.  Και αυτά γευστικά μοναδικά. Μπορεί να έχουν κουκούτσια αλλά είναι «πραγματικά» σταφύλια. Κοκκινέλι μου λέει ο πατέρας μου ότι είναι και το είχε φυτέψει από κλήμα που είχε στο αμπελάκι που διατηρούσε πολύ παλιά στο ποτάμι.


Γιατί όπως ξέρουμε καλά και κάθε φορά το επιβεβαιώνουμε, τα απλά πράγματα στην ζωή σε ευχαριστούν και έχουν αξία.






Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 231/13-10-2017 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΙΑ(Σ)ΤΡΟΦΗΣ


Το Τμήμα του Καταναλωτή του ΠΑΚΟΕ έχει λάβει τρεις χιλιάδες καταγγελίες μέσα στο 2017. Έχει αξιολογήσει το περιεχόμενο τους και έχει πραγματοποιήσει δειγματοληψίες, χημικές και μικροβιολογικές αναλύσεις και έρευνες για ακατάλληλα τρόφιμα που κυκλοφορούν στην αγορά. Έχει προβεί μάλιστα και στις απαραίτητες νομικές ενέργειες προκειμένου να υπερασπιστεί την προστασία της δημόσιας υγείας (μηνύσεις, αναφορές στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, αγωγές και δυναμικές ακτιβιστικές παρεμβάσεις. Τα συμπεράσματα απ` όλα αυτά περιγράφονται στο επισυναπτώμενο δελτίο τύπου.

 

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Κούβελα - Νέδα

     
Όπως λέει και ο τίτλος του ιστολογίου δύο βιντεάκια από τα αγαπημένα μας Κούβελα και Νέδα.

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Έτοιμος ο νέος δρόμος

Ο δρόμος έχει παραδοθεί στην κυκλοφορία. Είναι ένα έργο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, έτσι όπως θα έπρεπε να είναι όλα τα έργα σε αυτή τη χώρα, αλλά τι να λέμε τώρα...



Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Τα αγριολούλουδα του φθινοπώρου

Αυτή την εποχή στο χωριό μας μπορείς να βρεις μερικά από τα ομορφότερα αγριολούλουδα της Ελληνικής γης.


Δύο από αυτά είναι το κυκλάμινο και ο κρόκος. Ειδικά για τον κρόκο υπάρχουν σίγουρα 3 ποικιλίες μπορεί και περισσότερες. 
Έχω την τύχη πολλά από αυτά να στολίζουν την αυλή μου (επισυναπτόμενες φωτογραφίες).

Το Κυκλάμινο  είναι πολυετές φυτό με μεγάλο κόνδυλο στην ρίζα από την οποία εκφύονται τα φύλλα και τα άνθη. Τα άνθη του είναι συνήθως ρόδινα και εντονότερα κόκκινα στην κάτω πλευρά τους. 
Τα φύλλα του είναι σκούρα πράσινα.Η περίοδος ανθοφορίας του είναι από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Νοέμβριο. 
Τα κυκλάμινα φύονται από παραθαλάσσιες περιοχές μέχρι και σε υψόμετρα άνω των 1000 μέτρων. 
Το φυτό του κρόκου αποτελεί φυσική μετάλλαξη που συνέβη πριν από πολλά χρόνια σε περιοχές της Περσίας και της λεκάνης της Μεσογείου. Ανήκει στην κατηγορία των τριπλοειδών φυτών, πράγμα που σημαίνει ότι είναι στείρο και δεν μπορεί να αναπαραχθεί εγγενώς. Δεν παράγει σπόρους. Ο μόνος τρόπος για την αναπαραγωγή του είναι μέσω της διάσπασης και σποράς των βολβών του. Η

διαδικασία αναπαραγωγής του είναι περίπου ίδια με αυτής του σκόρδου. 
Ο ένας βολβός παράγει νέους βολβούς και αυτοί μπορούν να δώσουν νέα φυτά όταν φυτευθούν. 
Η ιστορία του κρόκου ξεκινάει από την Ανατολή. Αναφορές χρήσης του φυτού αυτού βρίσκονται στην Μικρά Ασία καθώς και στην Αρχαία Αίγυπτο όπου χρησιμοποιούνταν ως αρωματικό από την βασίλισσα Κλεοπάτρα και από άλλους Φαραώ ως αρωματική και σαγηνευτική ουσία. Διαδεδομένη ήταν η χρήση του και σε ναούς και ιερά μέρη ως αρωματική ουσία. Η χρήση του κρόκου απαντάται στην Μινωική αλλά και στην Κλασική Ελλάδα όπου χρησιμοποιούνταν ως αρωματικό καθώς και ως χρωστική ουσία. Τοιχογραφίες που παρουσιάζουν λουλούδια κρόκου μπορεί κανείς να βρει στις ανασκαφές των Μινωικών Ανακτόρων. Επίσης χαρακτηριστική είναι η τοιχογραφία με τις κροκοσυλλέκτριες που εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών Στους αρχαίους Έλληνες ήταν γνωστές και οι φαρμακευτικές ιδιότητες του κρόκου καθώς το χρησιμοποιούσαν για να καταπολεμήσουν την αϋπνία και τα δυσάρεστα αποτελέσματα του μεθυσιού από το κρασί. Επίσης χρησιμοποιούνταν ως άρωμα στα λουτρά αλλά και ως αφροδισιακό. Οι Άραβες χρησιμοποιούσαν τον κρόκο ως αναισθητικό και είναι αυτοί που το εισήγαγαν στην Ισπανία τον δέκατο αιώνα. Αποτέλεσε βασικό συστατικό πάνω στο οποίο χτίστηκε η Ενετική αυτοκρατορία καθώς ήταν ένα από τα εμπορικά κέντρα. Σήμερα χρησιμοποιείται σε όλο το κόσμο στην ζαχαροπλαστική, στην αρτοποιία καθώς και ως μέρος διαφόρων διασήμων πιάτων όπως για παράδειγμα η ισπανική παέγια.




Πηγη: el.wikipedia.org